Het verhaal van Hubert

Hubert is altijd een actief man geweest. In zijn geboortestreek Deinze startte hij op zijn 14de met werken en draaide hij als zelfstandige dubbele shiften. 
 
Het verhaal van Hubert

Paracommando

"Sommige mensen zeggen dat ik altijd lach. Dat is natuurlijk niet waar. Het is in mijn leven ook niet allemaal rozengeur en maneschijn geweest. Maar van hard werken ga je ook niet dood."

Het is in mijn leven ook niet allemaal rozengeur en maneschijn geweest. Maar van hard werken ga je niet dood
Hubert

 

Tussen al het werken door ging Hubert ook nog zwemmen, fietsen, voetballen en was hij lid van de paracommando’s: "Ik heb altijd gesport, maar was nooit echt goed genoeg om tot de top te behoren."

Vandaag zwemt hij op zijn 79ste nog altijd regelmatig in de natuurlijke plas in zijn buurt: "Je moet altijd trachten om in beweging te blijven. Op sommige dagen gaat dat uiteraard beter dan op andere."

Grenzen en hulpstukken

"Als je jong bent, gaat alles vanzelf," zegt Hubert. Ouder worden betekent voor hem dan ook vooral nieuwe grenzen leren aanvaarden: "Ik zou nog wel willen gaan zwemmen in ijskoud water, maar dat lukt niet meer. Eens je het koud krijgt, kun je je niet meer opwarmen."

"Wat wel helpt om je op je oude dag nog jong te voelen, zijn een bril, een tandprothese, een hoorapparaat … Maar al die hulpstukken samen, da’s uiteraard een duur grapje." Iets waarvan Hubert goed beseft dat het niet voor iedereen is weggelegd.

"Gelukkig heb ik ook mijn vrouw. Zij houdt mij jong. En ze regelt ook nog alle terugbetalingen met Partena Ziekenfonds."
Wat helpt om je jong te voelen, zijn een bril, een tandprothese, een hoorapparaat … Maar al die hulpstukken, da’s natuurlijk een duur grapje.
Hubert

 

Lees ook

Het verhaal van Ghislaine

2 partners overleefde Ghislaine. Haar eerste echtgenoot stierf aan een hersentumor. De tweede aan longkanker. ‘Daardoor ben ik mij er elke dag heel erg van bewust dat het morgen plots helemaal anders kan zijn.’