Het verhaal van Hanne

Opgroeien met autisme was geen pretje voor Hanne. ‘Nog altijd geven mensen mij het gevoel dat ik een buitenbeentje ben. Ik voel me vaak klein en onbegrepen, en niet passen in deze wereld.'
 
Het verhaal van Hanne

Juiste begeleiding

Hanne werd op school door sommige kinderen gepest. Het zorgde ervoor dat ze zich nog meer in haar eigen wereld terugtrok. Met de juiste volgehouden steun en begeleiding raakte ze daar weer uit. En dankzij het dansen: "Dansen is mijn passie. Als ik dans, lijken alle lasten op mijn schouders plots van mij af te vallen. Maar ik moet me voor de les wel altijd opladen om mij in de groep te kunnen smijten."

         
Als ik dans, vallen alle lasten van mijn schouders. Maar ik moet me wel opladen om mij in de groep te kunnen smijten.
Hanne
Professionele begeleiding krijgt Hanne dan weer van een psychologe en haar begeleidster, Gudrun: "Met de psychologe heb ik om de 2 à 3 maand gesprekjes. Gudrun begeleidt mij vooral tijdens mijn werk als vrijwilligster in de kinderopvang."

Vrijwilligerswerk

Door dat vrijwilligerswerk leert Hanne ook heel veel over zichzelf: "Want er zijn ook kinderen met autisme. Dat is herkenbaar. Maar toch ook allemaal anders. Dat maakt het zo boeiend. Elk kind heeft een ander verhaal. Zo besef je pas hoe groot autisme eigenlijk is."

Hanne voelt ook hoe belangrijk het is om steun te hebben van de mensen rondom haar: "Zoals

mama en papa, die al 22 jaar knokken voor mij. Zij hebben figuurlijk hun leven voor mij opgegeven. Daar ben ik hen heel dankbaar voor."

Op eigen benen

Toch droomt Hanne ervan ooit niet meer als vrijwilliger beschouwd te worden. En op eigen benen te kunnen staan: "Hoe ouder ik word, hoe moeilijker ik het heb om mijn autisme te aanvaarden. Ik weet van mezelf dat ik geen diploma kan halen. Daarvoor is de druk te groot. Het zou wel fijn zijn om daarin gewoon net als alle anderen te zijn."

Ik droom ervan om op eigen benen te kunnen staan en op het werk niet meer als vrijwilliger beschouwd te worden.
Hanne

Lees ook

Het verhaal van Jeroen

Een landrot zal Jeroen nooit worden. Zeker niet sinds hij 3 jaar geleden met zijn brommer tegen een stilstaande bestelwagen smakte. Mijn rechterbeen was verbrijzeld. Het heeft zes operaties gekost om alles weer min of meer te reconstrueren.

Het verhaal van Hanne

Opgroeien met autisme was geen pretje voor Hanne. ‘Nog altijd geven mensen mij het gevoel dat ik een buitenbeentje ben. Ik voel me vaak klein en onbegrepen, en niet passen in deze wereld.'
 
30 september 2019

Erkenning van mantelzorgers onuitvoerbaar op 1 oktober 2019

Op 25 april 2019 keurde het federale Parlement een nieuwe wet goed rond de erkenning van mantelzorgers. Dat officiële statuut moet gepaard gaan met bepaalde sociale rechten, waaronder een specifiek verlof voor mantelzorgers. Jammer genoeg zal deze wet op 1 oktober 2019 nog niet uitgevoerd kunnen worden.