NieuwsAutonomie
30 september 2019

deel

Erkenning van mantelzorgers onuitvoerbaar op 1 oktober 2019

Op 25 april 2019 keurde het federale Parlement een nieuwe wet goed rond de erkenning van mantelzorgers. Dat officiële statuut moet gepaard gaan met bepaalde sociale rechten, waaronder een specifiek verlof voor mantelzorgers. Jammer genoeg zal deze wet op 1 oktober 2019 nog niet uitgevoerd kunnen worden.

Nood aan erkenning

Mantelzorgers vervullen een essentiële rol binnen onze maatschappij. De ziekenfondsen hebben dan ook actief meegewerkt aan deze wet. Want zo’n erkenning is heel belangrijk om mantelzorgers beter te ondersteunen.

(Nog) niet op 1 oktober

De ziekenfondsen juichen dit politieke initiatief dus toe. Alleen kan de wet op 1 oktober 2019 praktisch nog niet uitgevoerd worden.

Waarom? Zonder de praktische modaliteiten (aanvraagprocedure, formulieren, links met de RVA, enz.) kunnen de ziekenfondsen de mantelzorgers onder hun leden onmogelijk een attest afleveren om hun statuut te erkennen. We betreuren dit enorm, maar zullen proactief blijven meewerken om de wet zo snel mogelijk te kunnen uitvoeren.

Meer info

Neem contact op met de sociale dienst van je ziekenfonds.

Lees ook

Zij geeft orders en ik voer uit. Maar is het al anders geweest?

Op 23 juni 2020 is het weer zover: de Dag van de mantelzorg! Een prachtig initiatief dat alle mantelzorgers een hart onder de riem steekt. Want mantelzorgers zorgen dag in dag uit voor een persoon die hen nauw aan het hart ligt. Maar zorgen ze ook voldoende voor zichzelf? Wie lieten Roland Geldhof (82 jaar) aan het woord. Deze enthousiaste Oostendenaar staat dag en nacht klaar voor zijn vrouw Jeanine (79 jaar). “We nemen de dag zoals hij komt. Is het mooi weer buiten? Dan gaan we samen op pad of zoeken de tuin op.”

Het verhaal van Jeroen

Een landrot zal Jeroen nooit worden. Zeker niet sinds hij 3 jaar geleden met zijn brommer tegen een stilstaande bestelwagen smakte: "Mijn rechterbeen was verbrijzeld. Het heeft zes operaties gekost om alles weer min of meer te reconstrueren."

Het verhaal van Hanne

Opgroeien met autisme was geen pretje voor Hanne. ‘Nog altijd geven mensen mij het gevoel dat ik een buitenbeentje ben. Ik voel me vaak klein en onbegrepen, en niet passen in deze wereld.'