Maximumfactuur
Om de uitgaven voor medische verzorging binnen de perken te houden, kwam er de Maximumfactuur (MAF). Het systeem biedt een efficiënte bescherming tegen torenhoge medische kosten.
De verplichte ziekteverzekering dekt niet alle kosten die verzekerden aangerekend krijgen. Medische verzorging kan soms zwaar doorwegen in de portemonnee bij mensen die het niet breed hebben of bij een ernstige en langdurige ziekte.
Naargelang het inkomen of de sociale situatie is er een plafond, (maximumbedrag) voor het remgeld. Zodra dat maximumbedrag is bereikt, betaalt het ziekenfonds bovenop de normale terugbetaling ook het remgeld terug.
Op basis van doktersbriefjes, getuigschriften van andere zorgverleners, facturen van ziekenhuis, apotheek e.d. houdt het ziekenfonds bij hoeveel remgeld je betaalt. Zodra het remgeldplafond is bereikt, heb je jouw 'Maximumfactuur' bereikt. Vanaf dan betaalt het ziekenfonds bovenop de normale terugbetaling ook het remgeld terug.
Het honorarium van een arts bestaat uit het officiële tarief en eventueel een supplement. Het officiële tarief wordt voor een deel terugbetaald door het ziekenfonds. Wat overblijft (en wat je dus zelf betaalt), is het remgeld.
En het supplement dan? Wel, de zogeheten verbonden of geconventioneerde artsen respecteren de officiële tarieven. De niet-verbonden of niet-geconventioneerde artsen kunnen een supplement aanrekenen. Een supplement wordt in geen geval terugbetaald door de ziekteverzekering en ook niet via de MAF!
